Er zijn meer dan 550 miljoen wapens wereldwijd.
Dat is één wapen per 12 inwoners op aarde.
De enige vraag die overblijft is:
hoe bewapenen we die andere elf.
Je hoeft je geen zorgen te maken.
Ik ga geen leugens vertellen om mezelf goed te praten.
Ik vertel gewoon wat er is gebeurd.
Mijn naam is Yuri Orlov.
Toen ik nog een jongetje was kwam mijn familie naar Amerika.
Ongeveer.
Zoals de meeste Oekraïners belanden wij in Brighton Beach.
Het deed ons denken aan de Zwarte zee.
Ik besefte al snel dat we de éne hel voor de andere hadden geruild.
Zelfs in de hel verschijnt er soms een engel.
Ik aanbad Ava Fontaine, sinds mijn tiende verjaardag.
Natuurlijk wist ze niets van mijn bestaan af.
Ik dacht zelfs dat ze daar gelijk in had.
De eerste 29 jaar van mijn leven...
leek Little Odessa op wat het voor de trein was...
het einde van de lijn.
''Little Odessa'' New York - 1982
Oh ja, over mijn naam heb ik gelogen. Het is niet echt Yuri Orlov.
Er waren tijden in de twintigste eeuw, waar je als jood voordelen had.
Om in de jaren zeventig de Sovjet-Unie te ontvluchten,
deden we ons voor als joden.
Sindsdien was er niet veel wettelijks meer in mijn leven.
Hoe is het, broer? - Hij is gestopt.
Dit is mijn broertje, Vitaly. Hij was net zo verloren als ik,
alleen wist hij het zelf nog niet. - Yuri, kom me helpen.
Mijn vader nam zijn valse identiteit erg serieus.
Hij was meer jood dan de meeste joden,
wat mijn katholieke moeder gek maakte.
Hoe vaak nog? Ik kan geen schaaldieren eten.
Levend wezen. - Je bent geen jood.
Ik vind het goed zo.
Ik vind de hoed mooi. Het herinnert ons eraan dat erboven iets is.
Dat vind ik goed.
Ik ga naar de tempel. - Je gaat niet naar de tempel.
Je gaat vaker dan de Rabbijn.
Laat me toch met rust.
Mijn God, wanneer zal je het begrijpen?
Yuri, vergeet de aanbiedingen van de Palace niet te controleren.
Opgroeien in Little Odessa betekent dat moorden een dagelijkse kost was.
De Russische maffia was ook geëmigreerd vanuit de Sovjet Unie.
En toen ze naar Amerika kwamen, brachten ze hun last mee.
Er werd altijd wel een gangster in onze buurt vermoord,
maar had het zelf nog nooit gezien.
Ik kwam altijd vijftien minuten...
voordat er iets gebeurde, of vijf minuten erna...
behalve die dag...
Toen realiseerde ik het. Het was zo duidelijk alsof ik neergeschoten was.
Je begint een restaurant omdat mensen altijd eten nodig hebben.
Die dag begreep ik dat ik een andere bestemming had.
De volgende Sabbat ging ik naar de tempel met mijn vader.
Maar het was niet om dichter bij god te komen.
Eliah, dit is mijn zoon. - Mijn contact in de synagoge...
bezorgde me mijn eerste handgemaakte Uzi's.
De eerste keer dat je wapens verkoopt, lijkt ongeveer op je eerste vrijpartij.
Je weet absoluut niet wat je doet, maar het is opwindend, en...
is het hoe dan ook veel te snel voorbij.
Heren...
De nieuwe Uzi handpistool, erg krachtig in een klein pakketje.
Dit pistool heeft 9mm holle punt patronen, 20 tot 25 patronen,
makkelijk aanpasbaar vizier. Standaard meegeleverd.
Zeer goede terugslag, verbetering van 40 procent, en 60 procent geluidsdemping.
Je kan op een minuut een magazijn leegschieten,
zonder dat de man hierlangs wakker wordt.
Maar dat zou de kans om opnieuw zaken te doen verkleinen.
Ik had wel een natuurlijke aanleg voor smokkelen,
maar jammer genoeg was een camcorder toen even belangrijk als een bazooka.
Mijn hele leven lang heb ik het geweld ontvlucht,
terwijl ik het had moeten opzoeken.
Het zit in onze natuur.
Onze voorvaderen werden gevonden met speerpunten in hun ribbenkast.
Waar ben je geweest? Hoe ging het met de klant?
God zegen Amerika.
En?
Vuile schooier.
Pas op voor de hond? Je hebt geen hond, wil je de mensen bang maken?
Nee, mezelf. Om op te passen voor de hond in me.
Iemand die alles neukt wat beweegt, die wil vechten en zwakkere honden vermoord.
Om menselijker te blijven.
Is een hond zijn, niet een gedeelte van de mens?
Misschien is dat juist het beste gedeelte van je? Dat hond gedeelte?
Misschien ben je slechts een hond met twee poten.
Je moet je eens na laten kijken. - Het stinkt hier.
Ik heb altijd iets groots willen doen met mijn leven.
Ik wist alleen nog niet wat.
Als ik dan toch in de wapenhandel zou gaan,
moest ik hoog mikken.
Hou op met dat gekloot, ik wil me je praten.
Lees je kranten, Vi?
Kranten, altijd hetzelfde liedje. - Klopt.
Elke dag zijn er mensen die elkaar neerschieten.
Weet je wat ik doe als ik dat zie?
Dan kijk ik wat voor wapens ze gebruiken, en waarom...
het niet de mijne zijn.
Ga je een wapenwinkel beginnen?
Daar zijn er al meer van dan McDonalds in Amerika.
Zelfs met al die gangsters hier is de winst te klein.
Je hebt de winst al berekent? - Tuurlijk.
Vergeet de oorlog tussen bendes. Het grote geld
is te verdienen in echte oorlogen, tussen landen.
Yuri, wat weet jij van wapens? - Ik weet wel wat ik wil.
Ik heb de eerste verkoop gedaan. We doen nu al zaken.
Wij? - Ik heb een partner nodig.
Ik weet het nog niet, Yuri. - Broertje, ik heb je voedsel geproefd...
Je bent geen chef-kok. Ik kan gratis komen eten, zelfs dan nog eet ik er niet.
En we doen niets met ons leven.
Dit is waardeloos. Dit is niets.
Dat klopt.
Maar misschien is dat nog beter dan dit.
Ik heb je nodig.
Wapenbroeders.
Berlijn - Wapenverkoop - 1983
Heeft u interesse in de
gemodificeerde Chinees model van de SA77 raketten,
niet zo effectief tegen moderne vliegtuigen, maar toch dodelijk.
Je kan ze gebruiken tegen commerciële vluchten,
en ik geef ze weg voor 850.
Het was de jaren '80, de koude oorlog was nog lang niet voorbij.
De meeste onderhandelingen gingen tussen 2 regeringen.
En was meestal een privé clubje, met een levenslange baas.
Dat is hem. - Die patser?
Simeon Weisz.
Angola, Mozambique, verschillende raketten in de Balkan...
Hij verkocht wapens voordat er kruit was.
Ik ben zo terug.
Meneer Weisz? - Het is al goed, ze praten alleen maar.
Kan ik u helpen?
Ja, een wederzijdse vriend uit Brighton Beach..
heeft geprobeerd met u in contact te komen. Ik heb
een zakelijk voorstel dat we misschien kunnen bespreken.
Ik denk niet dat wij in dezelfde handel bedrijven.
U denkt dat ik alleen maar wapens verkoop, of niet?
Nee dus, ik kies een kant.
Maar in Iran-Irak oorlog heeft u aan beide zijdes wapens verkocht.
Heeft u er ooit bij stilgestaan dat ik beide zijdes wou zien verliezen?
Met kogels wordt een regering sneller vervangen dan met stemmen.
U bent op het verkeerde plek, vriend. Er is hier geen plaats voor amateurs.
Vuile klootzak.
Vreemd dat je telkens in je moedertaal praat als je woest bent,
of opgewonden.
Je bent mooi.
Wat was je naam?
Het enige wat Vitaly en ik nog kon doen, was onder tafel verkopen.
Libanon - 1984
Ik kreeg mijn eerste kans in Libanon na de zelfmoord explosies.
Maar ik was niet de enige die het voor elkaar had.
Als de Verenigde Staten een oorlogsgebied verlaat,
nemen ze normaal gesproken de munitie niet mee.
Het is duurder om het mee te nemen, dan nieuwe te kopen.
Dus...
We verkopen het per kilo.
Het zijn tweedehands wapens, maar werken nog perfect.
Hoeveel kilo's wilt u hebben? - Vijfduizend.
Ik was goed in talen, maar begreep snel dat dollars,
dinars, roebels, roepies en ponden voor zichzelf spraken.
Natuurlijk kreeg het leger van de VS. ook iets,
het soldij in de jaren '80 was even slecht als nu.
En sommige van die hoge pieten, zoals luitenant-kolonel Southern...
hadden geld nodig voor hun privé oorlog. - Fijn met u kennis te mogen maken.
Dit is klote geld, Vi.
Dit is net als aardappels, het levert geen zak op.
Wat wil je doen, legaal verkopen? - Nee, iets illegaler te werk gaan.
Wat ik nu niet voor een bord aardappels over heb.
Dit is niet onze oorlog. Vi, kom op.
Wapens verkopen is hetzelfde als stofzuigers verkopen.
Je maakt afspraken, doet betalingen en plaatst bestellingen...
het was iedere keer een kans om de dood te zien.
Ik heb aan ieder leger geleverd, behalve het leger des heils.
Ik heb Israëlische Uzi's geleverd aan Soedan.
Ik heb door communisten gemaakte kogels verkocht aan fascisten.
Je gaat deze toch niet verkopen, hoop ik?
Deze zijn voor persoonlijk gebruik.
Maar dit zijn honderden duizenden kogels.
Ik schiet graag. - Schiet graag?
Ik heb zelfs aan Afghanistan geleverd terwijl ze tegen mijn mede Sovjets vochten.
Ik heb nooit geleverd aan Osama Bin Laden.
Niet om morele redenen, maar hij betaalde toen altijd...
met ongedekte cheques.
Midden de jaren '80 had ik wapens...
in acht van top-10 grootste oorlogszones.
Het is niet moeilijk om een dubbelleven te leiden,
maar dat het verdrievoudigen of vervier- voudigen je de das omdoet.
Toen had ik een Frans, Brits, Israëlisch en Oekraïense paspoort,
en een studenten visum voor de VS, maar dat is een ander verhaal.
Ik had ook zes verschillende koffers.
afhankelijk van wie ik was die dag,
en welk werelddeel ik ging bezoeken.
Ten Noorden van Cartagena, Colombia - 1989
Zonder operaties als de mijne,
zou het onmogelijk zijn voor bepaalde landen...
om een fatsoenlijke oorlog te voeren.
Ik was in staat om bepaalde wapen embargo's te omzeilen.
Er zijn drie verschillende manieren van wapenhandel.
Wit betekent legaal. Zwart betekent illegaal.
En mijn persoonlijk favoriete kleur, grijs.
Soms maakte ik de transactie zo ingewikkeld,
dat zelfs ik er nog moeilijk aan uit kon.
Om de autoriteiten te misleiden, sprak ik vaak in codes.
Raketlanceerders waren ''moeders'', raketten zijn de ''kinderen. ''
Een AK47 geweer was de ''Engelenkoning''.
Yuri hier.
Raoul, de ''Engelenkoning'' zal morgen arriveren.
Halleluja, voor jou ook.
Het is zo, als ik mijn job juist gedaan had, kon men de wapens niet van me afnemen.
Wat?
Oké, doe eens rustig aan.
Ik kan je niet verstaan. Wat?
Wat bedoel je, verlinkt?
Ze weten waar we zijn? Waar zijn ze?
Hoeveel tijd heb ik nog?
Niet lang? Wat betekent dat?
Probeer we ze kwijt te spelen? - Met dit hier?
Yuri, we moeten hier af.
Nee, niemand gaat hier weg. Langzaam, zeer langzaam. Win wat tijd voor mij.
Ja, met Yuri. Haal verdomme die vlag naar beneden.
Ik moet een andere scheepsnaam hebben. In onze gewichtsklasse.
Jij, over die rand, en verander de naam. Nu.
Ja, het moet kloppen.
Of zoals ik het bekeek, een naam zegt ook niet alles.
Heb je geen kortere naam?
Ik veranderde vaak de naam van een schip, of vliegtuig.
Maar nog nooit in zo'n korte tijd.
Verdomme, ze wijzigen van koers.
Wat? Hoe spel je dat?
K O N O, dat is goed. Kono.
K.O.N.O.
Voor wie varen we? Nederland?.
Haal een Nederlandse vlag.
Sneller of je bent er geweest.
Yuri, ik heb geen Nederlandse. Wat?
Alleen een Belgische.
Maar dit schip komt verdomme uit Nederland.
Ik heb een franse vlag. - En?
Als je hem draait is het een Nederlandse.
Daarom ben je mijn broertje.
Iedereen onschuldig kijken...
Ze zeggen dat iedereen omgekocht kan worden.
Maar niet iedereen begrijpt dat.
Interpol agent Jack Valentine kon niet
omgekocht worden, tenminste niet met geld.
Voor Jack was glorie de prijs.
Het is de Kono, niet de Kristol.
Zuiver? Zo ziet ie er in ieder geval niet uit. Ik ga aan boord.
Verander de koers naar het zuiden van Aruba.
Hoewel ik tegenover een enthousiaste agent vocht, had ik
een aantal methodes om het doorzoeken te ontmoedigen.
Regelmatig gaf ik mijn wapens op als landbouwmachines.
En ik moet nog de eerste onderbetaalde douanier tegenkomen,
die een container opent waarin radioactief afval zit,
en zijn inhoud controleert.
Maar mijn persoonlijk favoriete is combinatie
van oude aardappelen en tropische hitte.
Dit stinkt.
Mijnheer, de Kristol is in het noorden gesignaleerd.
Het belangrijke is dat ik mensen op mijn loonlijst heb,
die hun collega's voorzien van gegevens.
De tweede regel van de wapenhandel is,
zorg voor een methode zodat je altijd betaald wordt,
en liefst op voorhand, op een buitenlandse rekening.
wordt, daarom heb ik een buitenlandsrekening.
Daarom kies ik mijn klanten zo voorzichtig.
Zeg wat je wil over krijgsheren en dictators.
Ze zijn erg nauwkeurig wat betreft hun bestellingen.
Ze betalen hun rekeningen altijd op tijd.
Wat is dit?
Zes kilo pure cocaïne.
Dit kan ik niet aan de bankbediende geven van Chase Manhattan.
Luister klootzak, je zou me moeten bedanken.
Heb je de straatprijs al eens bekeken?
Met de inbeslagname van afgelopen week, is het met 30 procent gestegen.
Ik verkoop wapens. Ik verkoop geen drugs.
Afwisseling. - Ik heb grenzen.
Wie niet betaalt, krijgt niks.
Krijg de klere.
Wat krijgen we nou? - Krijg de klere.
Nee, je krijgt niet de klere. We regelen wel iets.
We hebben een akkoord.
De eerste, en belangrijkste regel van wapensmokkel is,
dat je nooit beschoten wordt met je eigen spul.
Alles goed met je? - Ik denk het wel.
Wat doen we nu? - Laten we een feestje bouwen.
Die drugsbaron had gelijk.
Toen we die rotzooi de VS. ingevoerd hadden...
leverde het me een leuke extra op.
Het had nog beter gekund, maar één kilo was achtergebleven.
Vitaly?
Tot op de dag van vandaag weet ik nog steeds niet waarvoor Vitaly is weggerend.
Misschien alleen voor zichzelf.
Ik vond hem twaalf dagen, 3600 kilometer,
en 150 gram later, verderop in een grenshuisje.
Natuurlijk was mijn droomvrouw er al eerder dan ik.
Yuri...
Het is mijn broer, Yuri. Hij is mijn grote broer.
Wat is dat, verdomme? - Oekraïne.
Ik was jong maar ik kan het me nog steeds herinneren.
Ik ben met Odessa begonnen...
en toen de vallei in...
Wat geef ik nou om die klote vallei, we gaan naar huis.
Jij vuile klote klootzak.
Jij vuile hufter.
Wat is verdomme je probleem?
Kom op, Vi.
J.F.K. Vlieghaven, New York - 1989
Het is fijn weer thuis te zijn. - Ik breng je weer thuis.
St. Francis afkickkliniek. Later die dag.
Ga de auto uit.
Vitaly, je moet de auto uit.
Ik heb het onze ouders beloofd.
Alsjeblieft.
Vitaly, het zal je goed doen, het is er geweldig.
Twee lekkere modellen zijn er vorig week
ingetrokken. en dat lekkere weerwijfje is hier al sinds juli.
Alsjeblieft, Yuri.
Je bent een fijne broer.
Je bent een fijne broer, Yuri. - Oké, ga de auto uit.
Vanaf toen was ik een eenmanszaak.
Ik heb nooit begrepen wat ons onderscheidde van de drugsverslaafden.
Ik had evengoed lijnen zo lang als een voetbalveld kunnen opsnuiven.
hoewel ikzelf ook nog niet verlost was van mijn verslaving.
Daar was ze weer. Ava Fontaine.
In onze buurt zeggen ze 'Goed ontsnapt'.
Op onze eigen manieren veroverden we de wereld.
Je kunt niet niemand verliefd op je laten worden,
maar je kunt wel degelijk je kansen vergroten.
Het heeft me 20 ruggen gekost om haar te boeken voor een nep fotosessie.
Nog eens twaalf ruggen om het hotel af te huren.
Een populair hotel, of niet?
Ava Fontaine. - Yuri Orlov.
Wat brengt jou in St. Barnes?
Een fotosessie, althans dat was de bedoeling.
Ik denk dat de fotograaf is vast komen te zitten in Miami.
Een orkaan of zoiets, ik hoorde het op het nieuws.
Die dingen kunnen uit het niets opkomen.
De sessie is geannuleerd en er gaat geen
vliegtuig terug naar New York voor komende dinsdag.
Je kunt met mij mee liften als je dat wilt. Ik ga morgen weg.
Ondertussen...
zal ik wel wat foto's van je maken.
Uit mijn ervaring bestaan de succesvolste relaties uit bedrog en leugens.
Het levert meestal wat op. Je moet toch ergens beginnen.
Ik ging bijna failliet om haar te overtuigen dat ik iets betekende...
Ik wist dat Ava niet onder de indruk was van een trip in een privé vliegtuig...
of het moest je eigen vliegtuig zijn.
Is dit jouw vliegtuig?
Dat is mijn naam. Natuurlijk was het allemaal een leugen.
Het vliegtuig was gehuurd, net zoals de auto en dit kostuum.
Op het laatst ogenblik heb ik de bemanning nog betaald voor een likje verf.
Gelukkig keek Ava alleen nog maar in mijn ogen, voordat we geland waren.
Sorry, ik had geen flauw idee.
Het spijt me, ik had je niet herkend.
Je hoeft je niet te verontschuldigen. Het is mijn werk om kleren aan te trekken.
Ik had ze liever uitgetrokken.
Dat zou ook gebeurd zijn als de fotograaf er was geweest.
En jij? - Ik ben een transporteur.
Internationale vrachtvluchten... - De zaken gaan goed.
Waar kom je vandaan?
Ik ben geboren in de Oekraïne maar kom uit Brooklyn.
Nee. - Wat, jij ook?
Williamsberg.
Wauw, op de orkaan dan maar.
Zonder dat had ik je nooit ontmoet.
Volgens mij is dit toeval, of wel, Yuri?
Volgens mij is het ons lot. - Ik geloof niet in een lot.
Waar geloof je dan in?
Is dit een uitzicht of is dit een uitzicht? - Dat is een uitzicht.
Dank je. Bedankt allemaal.
Gefeliciteerd. - Bedankt.
Vergeet nooit dat er iets boven je is, zoon.
Ja pap, een kristallen kroonluchter van 40 ruggen.
Doe alsof je thuis bent. Ga.
Het spijt me. Het moet moeilijk voor je zijn?
Ik heb nu toch een paar nieuwe ouders erbij.
Ik weet zeker dat ze nu op je neer kijken. - Dank je.
Maar je gelooft daar niet in Yuri, weet je nog?
Ik ken je, Yuri. Je bent niet altijd wat je zegt dat je bent.
Maak je geen zorgen, ik zal niet veel vragen stellen.
Ik wil alleen geen leugens horen. Je neemt risico's.
Alleen...
Beloof me dat je geen risico's met ons neemt.
Dat is het probleem als je verliefd wordt op je droomvrouw.
Die hebben de gewoonte om werkelijkheid is te worden.
Ik ben nog nooit zo blij geweest dat ik Vitaly terugzag.
Vuile klootzak.
Broer, bedankt dat je me zo'n mooi zusje hebt gegeven.
Hij was uit de afkickkliniek en hartstikke gek...
Dansen, we moeten dansen. Tijd om te vieren, Yuri.
Maar nu had hij me eens gered.
New York - December 25, 1991
Ik zat nog steeds in de schulden. Torenhoge hypotheek,
de ene creditcard gebruiken om de andere te kunnen aflossen.
Alles om Ava de stijl te kunnen geven, die ze dankzij mij, gewoon was geworden.
Ava, dit is te veel... - Yuri houdt van verwennen.
En opeens vielen alle kerstdagen tegelijk. - Nicky, goed gedaan, jongen.
Dat is mijn kleinzoon.
Yuri, kom eens kijken wat je zoon heeft gedaan.
Wie ooit heeft gezegd dat het beter is te geven dan te ontvangen...
heeft nog nooit zo'n kerstcadeau gehad zoals ik die kreeg in 1991,
van Michael Gorbatjov. - Wat is er?
Het is voorbij. - Wat is er voorbij?
De verdomde koude oorlog. De verdomde Sovjet Unie.
Dat verdomde slechte imperium. Michael Gorbatjov gooit de handdoek in de ring.
Het is voorbij.
Je zoon kan lopen. - Dat is geweldig, schat.
Nu krijgen ze tenminste vrijheid van religie. - Laten we dat hopen.
Ik ga eens terug een bezoekje brengen. Heb je nog altijd contact met oom Dimitri?
Hou me niet voor de gek, Yuri. Ik denk niet...
dat je terug gaat om Pepsi cola te verkopen.
Is dit hoe je herinnerd wil worden?
Ik wil niet dat ze me herinneren.
Dat wil zeggen dat ik dood ben.
Vrolijk kerstfeest.
Wie is dit, Vitaly.
Ik ben een engel. - Ze is echt een engel.
Ze is erg...
Laten we haar in de kerstboom hangen.
Ik hou van je. - Kom op.
Ik hou van jullie allemaal. - Neem dit.
Ik ga terug naar de Oekraïne.
Ik mis Odessa.
Ik mis jou. - Ik mis jou ook.
Wees voorzichtig. Die dingen die je verkoopt, doden...
binnenin. - Je bent high.
Dat klopt.
Odessa, Oekraïne - 1992
Tijdens de koude oorlog had het Sovjet leger een miljoen soldaten gestationeerd...
in de Oekraïne, omdat het strategisch Noorden bewaakt moest worden.
De dag dat de muur afgebroken werd, kreeg men geen loon meer.
Je papieren?
Er is niet makkelijker voor een wapenhandelaar dan zaken doen...
met communistische soldaten met pakhuizen vol wapens.
Welkom.
Ik hoopte dat de generaal-majoor Dimitri Volkov...
een hoop wapendeuren voor me zou openen...
op heel wat militairenbasissen.
Om te beginnen, hij was familie, hij was een hoogonderscheiden held...
van het Sovjet leger en hij was een gierige hond.
Ik kan je geen eigendommen van de regering verkopen, Yuri.
Dat moet ik rapporteren. - Rapporteren aan wie?
Moskou?
Zover ik weet is Moskou een hervormd land. - Nieuwe vlag, nieuwe baas.
Hier is geen nieuwe baas. Zij zijn allemaal te druk bezig...
wie in het presidentiele huis mag zitten aan de zwarte zee.
Het is prachtig. Diegene die er van weten, kan het niets meer schelen.
En degene die het wel kan schelen, weten van niets.
Laat me je inventaris eens bekijken.
Die 45 jaar haat tussen het oosten en het westen...
zorgden ervoor dat er toen de geavanceerdste wapens gemaakt werden.
De Sovjets hadden geweren die uit het hol van de duivel kwamen.
Enorme voorraden, en nu geen bestemming meer.
Hoeveel kleren heb je?
Veertig duizend.
Is dat een 4? Dat lijkt volgens mij niet op een vier, maar op een 1.
Nee, het is een 4. - Het is wat wij er van maken...
omdat niemand anders het verschil weet.
Tien duizend Kalasnikovs voor een bataljon. Je voorraad is gevaarlijk laag, Dimitri.
Je hebt ze niet uit de fabriek gekregen. - Iemand zal het opmerken.
Wat gebeurt er dan? - Geven we ze een deel.
Het einde van de koude oorlog was het begin voor de wapenhandel.
De wapenmarkt was open.
Geleide raketten, raketten, mortieren,
mijnen, draagbare lanceerders, hele tankdivisies...
Ik zal je eens wat vertellen, koop er zes en je krijgt er een gratis.
Ik had zelfs een heel squadron met gevechtshelikopters laten landen.
De meest geavanceerde gevechtsmachines...
gebouwd voor een oorlog met Amerika, die er nooit is gekomen.
Jongen, kom daar vanaf voordat je je bezeert.
Ik kan deze uit elkaar halen met mijn ogen dicht.
Dankzij mij, kreeg het eindelijk de kans om het kwaad uit te schakelen.
Ik kreeg het gevoel dat het niet de bedoeling was van kameraad Lenin...
om zo met dit rijkdom om te gaan.
Maar ik was niet de enige die op koers was om een kapitalist te worden.
Ik had rivalen.
Zeg uw gezagvoerende commandant, dat senator Weisz hier voor hem is.
Je weet niet wie ik ben, of wel? - Ik geef er geen flikker om, wie je bent.
Zijn paspoort.
Je bent laat. - Dat blijkt.
Dank je wel. - Graag gedaan.
Je verkoopt wapens? - Misschien wil je naar mijn kamer...
komen, dan laat ik je mijn kanon zien.
Je ziet er verdwaald uit, Simeon. Verandert de wereld te snel voor je?
Ik ben er toch? - Niet allemaal, denk ik...
Je werd rijk door te verkopen voor de C.I.A.
dat je die ideologie niet volledig uit je hoofd krijgt.
De koude oorlog had zijn voordelen. Het hield de spanningen op peil.
Nu is het moeilijker om vast te stellen aan
welke kant je moet staan, het wordt gecompliceerder.
Nee, het is makkelijker.
Er is geen plaats meer om als politieker aan wapenhandel te doen, Simeon.
Ik heb aan meest linkse en rechtse verkocht,
zelfs aan pacifisten, maar dat zijn geen vaste klanten.
Je bent geen echte internationale wapenhandelaar...
zolang je geen wapens hebt verkocht om je eigen land aan te vallen.
Deze chaotische toestand zal niet eeuwig blijven duren.
We moeten weer voor orde zorgen.
In plaats van elkaar de das om te doen...
zouden we misschien beter kunnen samen werken, wat denk je?
Weet je wat ik denk? Ik denk dat jij nu de amateur bent.
Ik denk dat je op je instinct moet afgaan, op je eerste instinct.
Ik ben dezelfde man die niet goed genoeg voor je was, en...
nu nog steeds niet goed genoeg voor je is.
Het problemen als wapenhandelaren ten strijde trekken...
is dar er geen tekort is aan munitie.
Dit was de chaos waar de oude garde altijd bang voor was geweest.
Volgens hun gaf ik wapenhandelaars een slechte naam,
maar ze konden me moeilijk gaan aangeven.
Oekraïne was niet het enige hervormde land...
met een onbetaald leger en een grote stock wapens.
Er was nog Bulgarije, Hongarije, Polen, Belarus...
daar lagen overal de wapens voor het grijpen.
Van al de wapens in het arsenaal van het hervormde Rusland...
was er geen enkel zo winstgevend als de AK47, beter bekend als de Kalashnikov.
Het is het meest populaire aanvalswapen van de wereld.
Een wapen waar alle soldaten van houden.
Een elegant voorbeeld van plooi- en smeedwerk van staal.
Het breekt niet, plooit niet en geraakt niet oververhit.
Zand en modder houdt het niet tegen om af te vuren.
Het is zo eenvoudig dat zelfs een kind het kan bedienen. En dat doen ze ook.
De Sovjets zette dit wapen op een muntstuk. Mozambique tekende het op zijn vlag.
Sinds het einde van de Koude Oorlog is de
Kalashnikov Ruslands grootste exportproduct.
Pas daarna komt Wodka, kaviaar en zelfmoordromanschrijvers.
Eén ding was zeker, niemand kwam om hun auto's te kopen.
Wat doet die daar? Wat voor verdomde documenten?
Luister goed, Luitenant, je houdt hem daar zo lang als je kan.
Vecht tot de dood. Moskou steunt je. Dit is een order.
Ik dacht dat je deze mannen kon afhouden?
Hoe kan ik dat? Je blijft mijn helikopters verkopen.
Je bent te hebberig, Yuri.
Ik kan hem niet eeuwig tegenhouden. - Ik heb goede vrachtdocumenten.
Niet voor de wapenvracht.
Het is altijd al strafbaar geweest.
Het verkopen van een militaire helikopter is een zware overtreding.
Militaire helikopter.
Het is geen militaire helikopter. Het is een reddingshelikopter.
Aan het werk, jongen. - Geen probleem.
De wet staat aan onze zijde.
Laat me de documenten zien.
Nee, doe die weg. Ik kom jullie documenten controleren.
Yuri Orlov. - Meneer Orlov...
altijd op de verkeerde plaats op de juiste tijde.
Wat is dit verdomme?
Hebben wij elkaar niet eerder ontmoet? Aan de kust van Colombia?
Wat was weeral de naam van dat vrachtschip?
De KONO, of de Cristol?
De bemanning gaf het verschillende namen, geen ene met betrekking tot mijn bedrijf.
Antwoord de vraag. - Ah, de nieuwe MP5.
Wil je daar een demper voor? - Ik wil je documenten zien.
Verdomme, laat me met rust. - Dimitri.
Volgens dit document is het einddoel van deze helikopter Burkina Fasso.
Mooi, heel mooi. Heb je dit zelf getypt?
De helikopter dient voor humanitaire doeleinden.
Zo, dus nu ben je dus een humanitair? - Ja, heel zeker.
Dit is een militair luchtgevechtstoestel. - Niet meer.
Luister naar mijn neefje.
Wat kunnen ze doen met militaire apparatuur om civiele mensen te dienen?
Deze kan je enkel nog doden met een voedselpakket te droppen op je hoofd.
En deze dingen, gaan die ook naar Burkina Fasso?
Het is voor twee verschillende klanten op een verschillend adres.
En dat is puur toeval zeker? Hou je me voor een complete gek?
Niet compleet, meneer. Maar ik wil je wel iets uitleggen.
Ik moet je er op wijzen dat, als men afzonderlijk verscheept...
de wapens en de helikopter beiden voldoen aan de internationale vrachtregels.
We weten beiden dat dat een verdomde bureaucratische uitweg is.
Die één dezer dagen zal sluiten.
Maar het is nog niet afgesloten.
En terwijl sommige mensen deze vracht verdacht vinden,
dank ik God dat verdenkingen alleen, niet strafbaar zijn...
en waar mannen als jij de wet respecteren.
Ik was zo schuldig als iets, maar Valentine kon het niet bewijzen.
En hij was de eerlijke officier. Hij wist dat ik schuldig was...
maar hij zou de wet niet overtreden om me te pakken.
Twee dagen later
Valentine was niet de enige die me te grazen wilde nemen.
Mijn oom had al een half dozijn wapenhandelaren afgewezen.
Sommige met een beter bod dan het mijne.
Maar voor Dimitri was er geen prijs voor loyaliteit.
Wat deed hij hier? - Hij wou je overbieden.
Ik zei dat hij zichzelf moest naaien.
Maar Yuri, je moet meer betalen.
Te veel mensen weten ervan. - Ik weet het, ik heb meer sigaretten...
en videorecorders gekocht. Ze liggen in je nieuwe auto.
Zelfs je vijand keek naar die auto.
Ik ben de gelukkigste man in leven. - Dat ben je.
Hallo? - Ava?
Hallo, schatje.
Weet je hoe laat het is? - Sorry, ik...
Hoe ging het met je auditie? - Ze zoeken het in een andere richting.
Een richting met iemand die kan acteren. - Ze verdienen je niet.
Waar ben je? Is alles goed?
Het was een zware dag op het kantoor. - Kom je naar huis?
Binnenkort, hoe is het met Nicky? - Hij mist je, wij beiden...
Het is eenzaam zonder jou. Ik hou niet van nachten sinds mijn ouders...
Yuri, wat was dat? - Een feestje, ik hang beter op.
Ik wilde even bellen om je stem te horen.
Geef Nicky een zoen voor me. - Ik hou van je...
Een stukje van me was gestorven samen met mijn oom.
Nadat de muur werd afgebroken...
is er voor 32 biljoen aan wapens gestolen en doorverkocht in de Oekraïne,
één van de grootste overvallen uit de 20ste eeuw.
Monrovia - Liberia - 1995
De hoofdmarkt was Afrika. Elf grote conflicten, waaraan
32 landen deelnamen, binnen tien jaar.
De natte droom van een wapenhandelaar. Toen kon het westen dat niets schelen.
Zij hadden een 'witte' oorlog in Joegoslavië.
Ik deed mijn zaken in Liberia. Land van de vrije...
Eigenlijk was het een thuis voor bevrijde
Amerikaanse slaven, maar terug slaaf werden...
van de ene na de andere dictator.
De laatste was een Amerikaans zelfopgeleide president, Andre Baptist.
Meneer Yuri...
Ik ben Andre Baptist Junior.
Mijn vader zou je graag willen ontmoeten. - Wat een eer.
Bedank hem, maar ik heb helaas andere zaken te doen.
Jammer, het is een drukke agenda.
Het is niet...
zoals ze zeggen...
een optie. Mijn vader is snel beledigd.
Ik zie dat ik nog een gaatje heb.
President Baptist was mijn beste klant, ik vond het niet zo nodig hem te ontmoeten.
Hij stond bekend als iemand die graag ledematen...
afhakt van degene die hem tegen stonden.
Zijn zeven jaar durende burgeroorlog staat te boek als:
een meedogenloze campagne van sadistische warmte en geweld...
dat is wat ik van Andy vond...
De Glock is interessant.
Het is een samenstelling van polymeren,
waarmee je gerust op vlieghavens kunt komen,
zonder dat er belletjes gaan rinkelen. Persoonlijk raad ik het niet aan.
Van de andere kant, als je op zoek bent naar een traditioneel draaiend pistool...
is er geen vervanger voor deze 15cm lange krachtpatser van een.357 magnum.
En uiteraard hapert ie nooit.
Waarom deed je dat? - Wat zei je?
Nu moet je hem wel kopen.
Het is een gebruikt pistool.
Hoe kan ik een gebruikt pistool verkopen?
Een gebruikt pistool.
Een gebruikt pistool?
Dat is een goeie.
Weet je...
er is geen respect meer onder de jeugd. Ik probeer hier een voorbeeld te geven...
maar het is moeilijk.
Persoonlijk, geef ik MTV de schuld.
Een gebruikt pistool. Ik denk dat jij en ik...
zaken kunnen doen.
Als ik dacht dat ik bang was voor Andre Senior,
wist ik zeker dat ik bang was voor Andre Junior.
Zo vader, zo zoon.
De appel valt niet ver van de boom.
Hij was ook een kannibaal. Ze zeggen dat hij...
het hart van de vijand opat terwijl het nog klopte.
Het zou hem superkrachten geven...
Monrovia zelf leek op een andere planeet.
Planeet Monrovia.
Afgaande op de temperatuur, lag het heel dicht bij de zon.
Ik zag zelden een blanke. Ik verliet de stad ook nooit alleen.
Net buiten de stad, was het randje van de hel.
En wou het ook niet gaan uitzoeken.
Dit is je hotel. Twee sterren.